๓.๒.๕ ศาสนา พิธีกรรมและความเชื่อ

ศาสนา

 เนื่องจากความหลากหลายของกลุ่มชนที่อพยพเข้ามาตั้งถิ่นฐานในจังหวัดภูเก็ต กลุ่มชนเหล่านั้นต่างนำเอาค่านิยม ความเชื่อและการนับถือศาสนาของเขาเข้ามาด้วย จึงทำให้วิถีชีวิตของชาวภูเก็ตมีความแตกต่างกันออกไปตามคำสอนและความเชื่อความศรัทธาในศาสนานั้นๆ ศาสนาที่มีคนนับถือมากที่สุดในจังหวัดภูเก็ตคือศาสนาพุทธ รองลงมาคือ ศาสนาอิสลาม ศาสนาคริสต์ ศาสนาสิกข์ และศาสนาฮินดู

ศาสนาพุทธ

ในด้านพระพุทธศาสนา ตามข้อสันนิษฐานของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอกรมพระยาดำรงราชานุภาพกล่าวว่า พระพุทธศาสนาได้เข้ามาประดิษฐานในประเทศไทยราว พ.ศ. ๕๐๐ นับถืออย่างมั่นคงสืบมา อาณาจักรแรกที่ประดิษฐานพระพุทธศาสนา คือ อาณาจักรทวาราวดี ชนพื้นเมืองในแถบนี้ ที่ยอมรับนับถือคำสอนของพระพุทธศาสนา คือ พวกมอญ ขอม ละว้า นับเป็นชนกลุ่มแรกในสุวรรณภูมิที่นับถือ พระพุทธศาสนา

 ส่วนในดินแดนภาคใต้นั้น ระยะที่ อาณาจักรศรีวิชัยเรืองอำนาจราว พ.ศ. ๑๓๐๐ ได้เข้าครอบครองดินแดนแถบนี้ และได้นำเอาพระพุทธศาสนานิกายมหายานเข้ามาเผยแผ่ ดังหลักฐานที่ปรากฏคือ พระบรมธาตุไชยา และพระมหาธาตุนครศรีธรรมราช เป็นศิลปะศรีวิชัย  ต่อมาในราว พ.ศ. ๑๘๐๐ สมัยอาณาจักรสุโขทัย พระภิกษุไทยซึ่งได้รับการศึกษาเล่าเรียน ณ ประเทศลังกาได้กลับมาเผยแผ่พระพุทธศาสนาที่เมืองนครศรีธรรมราช และได้สร้างพระมหาธาตุเจดีย์ ครอบเจดีย์สมัยศรีวิชัย เป็นสถูปแบบลังกา ความเจริญของพระพุทธศาสนานิกายหินยานในภาคใต้จึงเจริญรุ่งเรืองขึ้นอย่างรวดเร็วจนถึงสมัยพ่อขุนรามคำแหงได้ขยายอาณาเขตปกครองอาณาจักรไทยตลอดแหลมมลายู พระองค์เห็นความเจริญรุ่งเรืองของพระพุทธศาสนาที่นครศรีธรรม-ราช จึงได้อาราธนาพระเถระจากนครศรีธรรมราชไปเผยแผ่พระพุทธศาสนาที่สุโขทัย ฉะนั้นจึงพอสรุปได้ว่าพระพุทธศาสนานิกายหินยาน เป็นที่ยอมรับนับถือของผู้คนตลอดแหลมมลายู