Skip to content

Phuketdata

default color
Home arrow Search
ปฐมเหตุของการเดินทาง:อรุณรัตน์ สรรเพชร PDF พิมพ์ อีเมล์
เขียนโดย ปาณิศรา ชูผล มทศ.   
อาทิตย์, 17 สิงหาคม 2008

ปฐมเหตุของการเดินทาง

 

         เปรียบชีวิตคือการเดินทางที่ไม่มีวันจบสิ้น...สำหรับคนรักการเดินทางคงมีความสุขทุกครั้งเมื่อได้ก้าวย่างออกจากบ้าน...สำหรับฉัน..ก็มีทั้งสุขและทุกข์บ้างกับการเดินทางที่บางครั้งไม่ค่อยเต็มใจจะไป....

          สำหรับบันทึกการเดินทางย้อนรอยความจำครั้งนี้....เพียงเพื่อเก็บเกี่ยวความประทับใจที่ได้ไปสัมผัสมาด้วยตนเอง  หลังจากที่ฝันใฝ่มานาน.....ความฝัน..ที่เป็นพลังผลักดันให้เราก้าวไปให้ถึงสิ่งที่ฝัน (เท่าพลกำลังของเราเอง)....
 
            นับถอยหลังความฝันสมัยเรียนปี ๒ ในรั้ววิทยาลัย มีวิชาปรัชญาเบื้องต้นเป็นวิชาบังคับเรียนของทุกวิชาเอก อาจารย์ผู้สอนให้ทำรายงานโดยการค้นคว้าด้วยตนเอง  รู้สึกไม่ชัดแจ้งในวิชาที่เรียนมากนัก  ดีแต่ว่าได้อาจารย์ที่ปรึกษาดี แนะนำหนังสือให้หลายเล่ม หนึ่งในนั้นมีหนังสือเรื่อง เที่ยวอินเดีย ของสารนาถรวมอยู่ด้วย  เริ่มอ่านเริ่มทำความเข้าใจในประเทศอินเดียทีละน้อย ค่อย ๆ ซึมซับไปกับภาษาที่เขียนได้ชวนอ่านชนิดวางไม่ลง ตะลุยอ่านทั้งวันทั้งคืน อ่านไปเคลิ้มไปด้วยซาบซึ้งในความรักของที่มา ทัชมาฮาล อ่านแล้วอ่านอีก จนต่อมกระหายอยากไปอินเดียมาเยือนทั่วสรรพางค์กาย

            กาลเวลาผันผ่าน....ชีวิตไม่ย้อนรอยเดิม..เพียงแต่กลับมายังที่เดิม..ที่มีเรื่องเดิมมาเป็นแรงผลักดัน..เพราะมีโอกาสได้สอนนักศึกษาชั้นปีที่ ๑ ในรั้วเดิมที่เคยศึกษา ว่าด้วยวิชาหลักมานุษยวิทยา ในรายละเอียดของวิชาจะต้องสอนบ่อเกิดของศาสนา...เอาละซี......ใคร ๆ ก็รู้ว่าถ้าว่าด้วยเรื่องนี้ ...อินเดี๊ย..อินเดีย...ต้องเป็นพระเอกอย่างไม่ต้องถามซ้ำ......ทีนี้ละตำรับตำราที่เกี่ยวข้องกับอินเดียรายล้อมอยู่รอบตัวโดยไม่ต้องสงสัย....ยิ่งอ่านยิ่งกระหายอยากไปเยือน........ทำไมน๊า..ฉันจึงหลงเสน่ห์อินเดียอย่างมากมายขนาดนี้   ได้แต่หวังว่า..โอกาสที่จะได้ไปเมื่อไหร่จะมาเยือนซะทีนะ..เพราะทุกครั้งที่คนแวดล้อมชิดใกล้ได้ไปอินเดีย  ตัวเองมักจะแคล้วคลาดเสมอ...

        แต่ครั้งนี้..ฝันที่ฉันใฝ่..ก็มีอันเป็นจริง..เมื่อครูบาอาจารย์ได้มาบอกว่ามีทริปอินเดีย ๑๓ วัน จัดโดยสถาบันแม่ชีไทย ก็ตอบตกลงโดยที่ยังมีปัญหาร้อยแปดคาราคาซัง..แต่เมื่อมุ่งมั่นที่จะไป...ปัญหาอะไรก็ไม่สามารถทัดทานพลังใจที่กล้าจะก้าว ....และแล้วสิ่งที่กล้าจะก้าวเมื่อ ๑ - ๑๓ กรกฏ ๕๑ ก็ได้โลดแล่นเพื่อถ่ายทอดออกมาเป็นตัวอักษรผ่านหน้าจอก็เกิดขึ้น.... (ปั่นต้นฉบับไม่ไหวแล้วจ้า..ขอพักก่อน..กลับมาถึงเมื่อคืนตี๑ ของวันใหม่กว่าจะได้นอนปาไปตี ๒ รุ่งเช้าลุกไปทำงานจนป่านนี้ยังไม่ได้หยุด สัญญาว่าจะทะยอยเขียน ให้อ่านกันเรื่อย ๆ ขอโทษคนที่มาปูเสื่อนอนเฝ้าหน้าจอด้วยเด้อ..) "
ตอนต่อไป ของพิมพิกา
ก้าวแรกที่โกลกัตตา
อรุณรุ่งที่พุทธคยา
บันนาส่าหรีมหานทีคงคา
เยือนดินแดนถิ่นองคุลีมาล
ชาติภูมิมหาบุรุษเอก

 

Posted on Tue 15 Jul 2008 7:21

น่ารักจัง พี่พิมเนี้ย ^^
ban2pak.diaryclub.com   
Wed 23 Jul 2008 17:15 [8]

คิดถึงพีพิมจัง



ผมบอกว่าอยากเหนรูปไง????





โหๆๆๆๆ กลับมาปลอดภัยและมีความสุขก้อดีแล้วคับ อิอิ
jokeboraan.diaryclub.com   
Thu 17 Jul 2008 21:18 [7]

พักผ่อนเยอะๆ นะคะให้หายเหนื่อย แล้วตื่นมาจะได้มีแรงปั่นต้นฉบับต่อค่ะ อิอิ
nongvenus.diaryclub.com   
Wed 16 Jul 2008 16:26 [6]

ตอนอายุสิบแปดเริ่มเข้าเรียนมหาวิทยาลัย(ราวอายุสิบเจ็ด) หนูฝันอยากไป(((เที่ยว)))อเมริกา ฮ่าๆๆๆ (แล้วอีกสิบปีต่อมา) เมื่อกาลเวลาผ่านผัน ฝัน(((ที่ไม่คาด)))ก็เป็นจริง คือ ไม่คาดว่า จะมาเป็นแม่บ้านหนะค่ะ

ลงตัวแล้วเมื่อไหร่ หนูจะแวะมาอ่านต้นฉบับด้วยคนนะคะพี่พิม

คิดถึงแหละ
น้องอ้อย   
Tue 15 Jul 2008 21:12 [5]

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด...ในที่สุดก็โผล่มาให้หายคิดถึง
หนูคิดถึงพี่พิมมากๆๆๆๆ
ว่าแต่มีของมาฝากหนูไม๊..อิอิ..
--------------------------------------
อาทิตย์นี้หนูเหนื่อยสุดเร่งอัดรายการ เพื่อจะให้วันหยุด 4 วันเป็นของพี่ต้นให้หมด..เพื่อเธอนะเนี๊ย...
----------------------------------------
เอ่อ..ว่าแต่หนูเป็นตัวละคร..จะออกมาแนวสาวแขกไร้ดั้งนาพี่นา
ketkaew.diaryclub.com   
Tue 15 Jul 2008 13:49 [4]

พี่พิมไปซะนานเลย เหนื่อยมั้ยคะ

เอารูปมาอวดมั่งสิคะ อยากเห็นค่า
bazzybazza.diaryclub.com   
Mon 14 Jul 2008 22:07 [3]

กาลเวลาผันผ่าน....ชีวิตไม่ย้อนรอยเดิม

ไม่ได้แวะมานานเลย จำทางเข้าได้
สบายดีนะค่ะ เห็นดอกบัวว่าแล้วต้องใช่เน่เลย
mukda.diaryclub.com   
Mon 14 Jul 2008 20:50 [2]

พี่พิมเพิ่งกลับมาหรอคะ คงเหนื่อยกับการเดินทางแย่เลย ยังไงก้อพักให้หายเหนื่อยแล้วเรารูปการเดินทางมาฝากน้อง ๆ ด้วยนะคะ


ปล.พี่พิมจ๋า ปุ้ยอาจไม่ได้อัพไดสักพักนะคะ แต่จะมาตามอ่าน แบบว่าตอนนี้ นู่กำลังเหนื่อยกายและใจอย่างรุนแรง สับสน ไม่รู้ว่าควรทำอย่างไรดี T__T
plakrapong.diaryclub.com   
Mon 14 Jul 2008 20:41 [1]

แสดงความคิดเห็นเป็นทัศนะส่วนตน

แก้ไขล่าสุดเมื่อ ( พุธ, 20 สิงหาคม 2008 )
 
< ก่อนหน้า   ถัดไป >

สมุดภาพเหมืองแร่

Counter

mod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_counter
mod_vvisit_counterวันนี้679
mod_vvisit_counterเมื่อวาน2478
mod_vvisit_counterทั้งหมด6703785